صفحه اول
الفبای بی فرهنگی
 
گوناگون
 
   یادداشت
نگاهی به
   داستان
   
نمایش
    
   صدا

 


از وبلاگ ها

مرتضا، درصدف سلیمانی
ما خاطره ایم، ماهزاده امیری

آناهید اپرناک، ماهزاده امیری

سایه های سربی، ماهزاده امیری

تیله باز: بوی کرفس

خط سوم: نقاشی

پونه بریرانی: رویای منطقی

 

از سایت دیباچه

زخم: محسن شمس

عمو جان قوام: فرناز بهزادی

اسبی برای مردن: علی دستمالی

زندگی روی گُسل: آناهیتا کمالی

غروب تاریک: سودابه آقامیری

نبش قبر: ساناز سید اصفهانی

دو شنبه ها: ساناز سید اصفهانی

آن طرف کوچه: میلاد میر محمد صادقی

جاده کوهستانی: احمد رضا نظر زاده

وقتی که مُردم، لیلا صابری نژاد

روز هفتم، کامران عالیان

گل بهیه، محمود جعفری

داداشی، غلام هادی حکیمیان

رویا، غلام رضا شیری

 

از سایت رمزآشوب

«دو» ی سرعت، عاطفه برزین

اسکارلت اوهارا، آزاده رحیمی

پادافره، علی آرام

ورود به این صفحه

 

 

داستان‌نویس‌های آینده

 فکر می‌کنم به عنوان یک نویسنده و خواننده، بتوانم روی سایت خودم تیتر «داستان‌نویس‌‌های آینده» را بگذارم روی داستان‌هایی که این ور آن ور از تازه کارها می‌خوانم. اما با این همه انتخاب تیتر، گاهی هم خنده‌آور است. چند سال پیش زیر تیتر «نویسندگان جوان» چند داستان گذاشته بودم. بعد، یکی از دوستانم زنگ زد و گفت اسم این آقای فلانی را که گذاشته‌ای زیر این تیتر، هم‌سن و سال خودت است. خُب، قصد من از «جوان» به معنای تازه کار و تازه شروع کرده در حوزه‌ی داستان‌نویسی بود. حالا ممکن است بعضی از این اسم‌ها هم که جلو این داستان‌ها می‌آید، هم‌سن و سال خودم باشند، یا در حوزه‌های دیگر از من هم چند پله بالاتر باشند، و هیچ‌کدام هم خیال نداشته باشند داستان‌نویس شوند، و برای دل خودشان چیزهایی نوشته باشند، و من هم اتفاقی آن‌ها را روی وبلاگ یا سایتی ببینم و بگذارم این‌جا. اما به هر حال وقتی کسی نوشته خود را زیر عنوان داستان منتشر می‌کنند، معناش این است که دست کم قصد داستان‌نویسی دارد، گیرم که بعدها از جاهای دیگر سر در بیاورد، مثل خیلی از داستان‌نویس‌ها و شاعرهایی که در این سال‌ها اسم‌شان این طرف آن طرف زیر یکی دوتا داستان یا شعر آمده است و بعد رفته‌اند به سویی دیگر و راه‌های دیگری.

تازه گاهی هم روی وبلاگی مطلبی هست بدون هیچ عنوانی، اما طوری شروع می‌شود و ادامه می‌یابد و تمام می‌شود که در خودش و ساخت خودش داستان است و باز هم ممکن است نویسنده‌اش قصد داستان‌نویسی نداشته باشد، اما به هر حال داستانی نوشته است، و شاید مشخص کردن و توضیح دادن ِاین که او داستان نوشته است، دست‌کم برای چندتا وبلاگ نویس دیگر بد نباشد و راه‌گشایی باشد برای داستان‌نوشتن ِ آن‌ها.

خلاصه این که فکر کردم گاهی (هفته‌ای، ماهی، دو ماهی) که روی وبلاگی، یا سایت‌هایی خاص، داستانی می‌بینم که خواندنی است (یعنی بدون هیچ معیار از پیش تعیین شده‌، و با معیار ِ درونی ی خود ِ آن داستان خواندنی است)، لینکش را این‌جا اضافه کنم و اگر فرصتی بود و نیازی بود، به یکی دو نکته‌ای در آن کار اشاره کنم.

دیگر این که این کار برای من، کارِ یکی، دو روز نیست. فکر کردم با موقعیتی که دارم می‌توانم هفته‌ای چند ساعت را به این کار اختصاص دهم و از این کار لذت ببرم. (و شاید دو تک و توکی هم که به این صفحه سر می‌زنند چیزی دست‌گیرشان شود).

پس انتخاب گاه گاهی‌ی داستانی در این صفحه به این مفهوم نیست که من به تمام وبلاگ‌ها و صفحه‌ها سر می‌زنم و همه‌اش را می‌خوانم.

دیگر این که تلاش می کنم سلیقه‌ی شخصی‌ی خودم را در این انتخاب‌ها دخالت ندهم، با این همه این‌ها فقط و فقط انتخاب من است و من این کار را برای دلِ خودم می‌کنم و دنیا هم به حضور من و انتخاب من یکی محدود نمی‌شود.

ورود به این داستان ها

 

 

 

 

 

 

 

E-Mail: info@sardouzami.com
This is Akbar Sardouzami`s non-commercial site