آرشیو پیوندها
 

و نشان آن دور آنکه هیچ کس را به هیچ حال بی‌برگی نباشد. و حاجت از میان برخاسته باشد. و نیز گفته‌اند چون هیچ کس را بر کس سروری نباشد، بند و رجم و قطع ید و قصاص به ‌رسائل شیخان و واعظان بیابند و بس. و هم آورده‌اند به کتب ملاحم که مرادی و مریدی برافتد و جهل مرادف عنقا شود که هر کس خواندن داند و نبشتن، و نقش کردن و شاعری. و هر چه از این نوع نه فریضه که ملکه شود، و سماع را منکر ندارند و آدمی به مثل صاحب نقش شود و او در هر گونه زید بکارد و بدرود و آهن تفته کند. 
و اما حدیث آن دور بسیار است و هیچ آدمی ندیده است، و این همه حدیث که در باب جنت هست از درختان و مرغان و آب‌های روان و چشمه‌های جوشان و هم آن قصه‌های حور و غلمان به‌مثل کوزه‌ای است از آن دریا که هست. پس چه عجب که گفته‌اند: قلم اینجا برخود بشکافد و هر ناطق صامت شود.

اما راقم گوید: آدمی به حقیقت در آن دور آدمی بُوَد و آنکه او بدان جانب رود هیچ باک ندارد که در بند می‌کنند و یا می‌سوزانند، چنانکه با زید کردند و یا با آن دبیر، ابوالمجد محمدبن علی‌بن ابوالقاسم وراق.

 (معصوم پنجم)
دو نرم افزار از علی حدیدیان: دیوان الکترونیکی حافظ و رباعیات خیام
تجدد و تجدد خواهی در ایران، گفت و گو با ماشاالله آجودانی
بخشایش بدون قدرت، ژاک دریدا، حسین فراستخواه
حرکت به سوی دمکراسی یعنی عبور از حکومت تام گرای دینی، نیلوفر بیضایی
حرف های ابراهیم گلستان، قابل توجه نویسندگان امروز ایرانی، از کتاب گفته ها
قدرت رمان، میلان کوندرا
این هم یک مشت جمله به اسم نمایش نامه، که البته برای بچه های زیر هشت سال که تازه شروع به خواندن می کنند، کم و بیش قابل تحمل است، نوشته ی عباس احمدی
هلاک شعر در بستر عقل، در باره ی یدالله رویایی و شعر حجم، سعید سلطانی طارمی
نویسندگان ایرانی در جشنواره ی ادبی جهانی نیویورک
اعتراض جمعی از شاعران و نویسندگان به توقیف مجله کارنامه
این هم نوع دیگری از کلیشه ای نوشتن است، عارضه ی نکروفلییا، عباس احمدی
گفتگوی میرهزار با داریوش آشوری
دو شعر زیبا از منصور اوجی
ادراک «بی چگونه ی» هنر، شفیعی کدکنی
دوشیزه، ماریوس بارگاس یوسا، ترجمه ی عبدالله کوثری
ناردو و دو شعر زیبا، قطره اشکی برای ناردو، مجید نفیسی
یکی از شیوه های کاربرد زبان آدمی زاد در داستان نویسی ی معاصر، که کله معلق و پشتک و واروی صدتا یک غاز نمی زند. البته مثل آدم حرف زدن به پشتوانه ی فرهنگی هم لابد یک کمی نیاز دارد. منشی حافظه، حمید صدر، ترجمه ی پریسا رضایی
گمونم اگر یک ذره شعور توی دم و دستگاه آدم باشد، به این جمله ی شهرنوش پارسی پور که همچین هم تازه نیست یک کمی فکر می کند: چرا باید بنویسیم؟
جواب ضیاء موحد به چند سئوال
 بخشایش بدون قدرت، ژاک دریدا، حسین فراستخواه
حرکت به سوی دمکراسی یعنی عبور از حکومت تام گرای دینی، نیلوفر بیضایی
حرف های ابراهیم گلستان، قابل توجه نویسندگان امروز ایرانی، از کتاب گفته ها
قدرت رمان، میلان کوندرا
این هم یک مشت جمله به اسم نمایش نامه، که البته برای بچه های زیر هشت سال که تازه شروع به خواندن می کنند، کم و بیش قابل تحمل است، نوشته ی عباس احمدی
هلاک شعر در بستر عقل، در باره ی یدالله رویایی و شعر حجم، سعید سلطانی طارمی
نویسندگان ایرانی در جشنواره ی ادبی جهانی نیویورک
اعتراض جمعی از شاعران و نویسندگان به توقیف مجله کارنامه
این هم نوع دیگری از کلیشه ای نوشتن است، عارضه ی نکروفلییا، عباس احمدی
گفتگوی میرهزار با داریوش آشوری
دو شعر زیبا از منصور اوجی
ادراک «بی چگونه ی» هنر، شفیعی کدکنی
دوشیزه، ماریوس بارگاس یوسا، ترجمه ی عبدالله کوثری
ناردو و دو شعر زیبا، قطره اشکی برای ناردو، مجید نفیسی
یکی از شیوه های کاربرد زبان آدمی زاد در داستان نویسی ی معاصر، که کله معلق و پشتک و واروی صدتا یک غاز نمی زند. البته مثل آدم حرف زدن به پشتوانه ی فرهنگی هم لابد یک کمی نیاز دارد. منشی حافظه، حمید صدر، ترجمه ی پریسا رضایی
گمونم اگر یک ذره شعور توی دم و دستگاه آدم باشد، به این جمله ی شهرنوش پارسی پور که همچین هم تازه نیست یک کمی فکر می کند: چرا باید بنویسیم؟
جواب ضیاء موحد به چند سئوال
دو عکس زیبا از مریم زندی 1 ... 2
هر کاری پدر می کند، همیشه درست است، هو. سی. آناسن، ترجمه ی مرضیه ستوده
پنج شاهواژ در تاریخ ادب فارسی، مجید نفیسی
یک کمی قر کمر بیایین واسه آینده تون خوبه

به قول سوسن:  ته تق، تق تق، ته تق، دمبکی رو باش.
استلا، داستان، یارعلی پورمقدم
چند سئوال از لیلی گلستان
جیک جیکِ پگاه احمدی
حرف های جالب عبدلکریم سروش، بخصوص و باز هم بخصوص در باره عرفان
آزادی بیان: تفسیری بر یک شعر، مجید نفیسی
بیانیه تحلیلی بيش از پانصد نفر از اندیشمندان، فعالان سیاسی و دانشجویی ایران
میخ طویله ی یتیم شده ی رضا قاسمی
نقاشی های خسرو برهمندی
گفت وگوى پاريس ريويو با فرانك اوكانر، ترجمه ی مجتبی پور محسن
تکرار مزخرفات عهد بوق، به شیوه ی دست ِ پنجاهم ِ  بوق ِ بوق ِ بوق، احمد غلامی
طفلکی ها، پابلو نرودا، روشنک بیگناه
گفت و گو با شمس لنگرودی
گفت و گو با آیدین آغداشلو
تهاجم بی فرهنگی، دکتر هوشنگ دولت آبادی
هدیه تهرانی، خسرو نقیبی
ابر بارانش گرفته است، داستان، شمیم بهار
خسرو نقیبی معمولا دقیق حرف می زند، چه در نقدها، چه در گفت و گوهاش بیهوده کلمات را پشت سر هم ردیف نمی کند. گفت و گو با سیروس الوند، خسرو نقیبی
کودکی و جادو، هرمان هسه، ترجمه ی مرضیه ستوده
دشت سترون، تی. اس. الیوت، پدف، قسمت اول، دوم، سوم
هشت داستان، مجموعه داستان
زن نیک ایالت سه چوان، نمایش نامه، ترجمه ی مهدی زمانیان، پدف، قسمت اول، دوم، سوم
عمارت غارت: کورش اسدی
نقدى بر كتاب «شاملو در تحليلى انتقادى» و مصاحبه اخير منوچهر آتشى، ا. دیانوش
مشکلات مهستی شاهرخی با ناشرش و خواننده هاش و منتقدانش و همکاران ادبی ی مردسالارش، و البته دست و پا زدن خودش و جلال آل احمدش و نشریه شهروندش بین امّل بودن و روشن فکر بودن، و بنای تاج محل هم همان طور که مسبوقید ربط دادن گوز هندی است به بناگوش غیر هندی ها.
وقاحت تا این حد، گویا فقط از ایرانی جماعت برمی آید!
یدالله رویایی: پارسال کسی به نام من یک سایت راه انداخته بود و اسمش را هم گذاشته بود "پایگاه اينترنتی یدالله رویایی"، همه جور پنجره و دریچه و در و دروازه با عکس و تفصیلات برایش درست کرده بود، و در آخرش هم یک آدرس ایمیل به نام من برای "تماس" گذاشته بود. همه کس از همه جا به یدالله رویایی ایمیل می‌فرستادند، و تنها کسی که آنها را نمی‌خواند و از آنها خبر نداشت یدالله رویایی بود!
خودكشى از جلوه‏گاه‏هاى هنر - پژوهشى در زيبايى‏شناسىِ خودكشى - پاتريشيا دومارتلر - فارسي محمد ربوبى و غلامحسين نظرى
پاسخ دکتر ناصر زرافشان به سعید حجاریان در باره ی فراخوان ملی برگزاری رفراندم
فوکو میان آینده و گذشته، گفت و گو با آنتونیو نگری، ترجمه انوشیروان گنجی پور (1) (2)
از صفر، داستان، نوشته ی و. م. آیرو
طرح آمريکائی چرا، مسعود بهنود
ناصر کاخساز: پایان یک نقش تاریخی (1)
مصاحبه با آرامش دوستدار، قسمت دوم، قسمت سوم
بی خیال آقای سحر خیز!  نیما راشدان
ابراهیم نبوی: بچه هایی که تازه از زندان آزاد شده اند باید بدانند که ما به عنوان کسانی که تجربه تلخ آنها را چشیده ایم و سرنوشت آنرا می دانیم، آزادی شان را خوش آمد می گوییم و از آنها می خواهیم که مطمئن باشند که هر چه در آن شرایط فشار گفته باشند تغییری در باور ما نسبت به آنها نمی دهد. چرا دروغ بی فروغ است، سید ابراهیم نبوی
اتاق معجزه، شهرام رفیع زاده
دستگاه تواب سازی و صدای انسانی: نسیم خاکسار
نقدی ساده، دقیق، سنجیده، بر رمانی ساده، دقیق، سنجیده: عادت می کنیم که متأسفانه اجازه ندارم این جا منتشر کنم.
دیر دیدمش، اما خوش حالم که دیدمش. شاعری که خودش شعر است و شعرش عین خودش، نه بابا، شعرتر از خودش، خودش، شعرش. پگاه احمدی  و این هم باز پگاه احمدی و من عاشق تکرارم که باز این جا هست.
شعری از پگاه احمدی
مصاحبه با ژان پل بلموندو، لیلی رشیدی
هنری میلر، پیام های بی معنای عصر حجر، ترجمه ی امید نیک فرجام
جان چیور هم می توانسته (در این مورد توانسته است) داستان بد بنویسد. یا دست کم داستانی را که تا نیمه قشنگ پیش برده است، ریدمون بزند توش. معرکه ی رادیو
آسیب شناسی ی زنان: زیبا لاهیچی
گفت و گو با سوسن فرخ نیا
مصاحبه با یک آدم حسابی کم و بیش این جوری است. یعنی نویسنده ای که تفاوت مصاحبه و سخنرانی را نفهمد باید برود کشکش را بدهد دیگران بسابند، البته اگر دیگران تا این حد بیکار باشند.
شهرنوش پارسی پور همیشه برای من قابل احترام بوده است. چه وقتی که داستان های کوتاه او به خصوص «فائزه» را می خوانم یا رمان «سگ و زمستان بلند» یا «ماجراهای ساده و کوچک روح درخت» را یا یکی از بهترین گزارشهای زندان زنان«خاطرات زندان» او را، چه وقتی که رمان گل و گشاد «شیوا» را پس از پنجاه صفحه نخوانده رهایش می کنم و می بخشم به دیگری، چه وقتی که مردان نمدن نمی دانم چی چی را می خوانم و قاه قاه می خندم که عجب خودش را و من خواننده را و ارشاد اسلامی را سر کار گذاشته است.
واقعیت این است که در حوزه ی ایرانی جماعت من به آدم بیش تر نیاز دارم تا به ادبیات. مجموعه ی نوشته های شهرنوش پارسی پور که داستان باشد و رمان و یادداشت هایش روی کتاب ها، نشان دهنده ی پر پر زدن دردآور زنی آزاده است مانده در حصار سنگی ی سرزمینی بی رحم که به خواست خود و آزادانه با خود حمل کرده است. مصاحبه اش هم همین را نشان می دهد البته.
رضا قاسمی، بدون شک تنها نویسنده ی طرفدار ایجاز است که فقط وقتی از خودش حرف می زند، بویی از ایجاز اصلاً و ابداً، (نه صبح و نه ظهر و نه عصر و نه شب و نه نصف شب نه دمدمه های صبح)، هرگز نبرده است. دلم برای برتولت برشت می سوزد که نیست تا جمله ی قدیمی خودش را تصحیح کند و به جاش بگوید در دورانی که منم، تاریخ را هر ننه قمری (منظور اکبر سردوزامی است) به نفع خودش ثبت می کند.

چه قدر من دلتنگ شنیدن صدای آدمی زادم. چون مدتی است که آن قدر صداهای موجودات مختلف با هم قاطی پاتی شده است که صدای آدمی زاد لا به لاش گم و گور می شود. غربت و زمان، رضا فرخ فال
هی عباس، یادداشت های مجید نفیسی
گفتگو با بهمن قبادی (2)

گفتگو با مندني پور، که البته به نظر من بايد باشد سخنراني ي شهريار مندني پور در مورد نفهم بودن منتقدها (که البته چيز عجيبي نيست! چون از انتقادات خودش پیداست!) و تعريف نمي دانم چرا اين همه دقيق روشنفکري و روشنفکرها که به جاي اين که جمهوري اسلامي قرباني شان کند، (که اصلا نمی کند) معلوم نيست چرا به قول مندني پور ما مردم (که البته خود مندني پور هم معلوم نيست چرا جزو ما مردم است) قرباني شان مي کنيم. (خودمانيم ها، عجب مردم کثافتي داريم ها! ها ها ها ها، ها ها ها ها، ها ها ها ها، ها ها ها، هاها هاها ها، ها! حالا مشکل اين است که من نفهميدم آيا روشنفکرهاي ما گوسفند و گوساله اند که مردم هي قرباني شان مي کنند؟ يا مردم ما گوساله و گوسفندند که هي به جاي گوسفند و گوساله، روشنفکرهاي ما را قرباني مي کنند و تازه اين را هم نفهميدم که چي شده که توي اين چند ساله ي اخير اين مردم کثافت ما! تمام کارهايي را مي کنند که رژيم هاي گذشته در ایران نکرده اند و رژيم گوزِ فعلي ايران هم اصلا نمی کند. عجباها! عجباهه! هه هه هه، هه هه هه هه، هه هه هه، هه هه هه هه، هه! (کلمه ي عجباها، ساخته خود من است. عجباهه هم به همچنين. البته شايد از نظر اصولي غلط به نظر برسد، دليلش مال آشنا زدايي کردن من است.)
بگو حالا لينکش چي شد؟ تا بگم ايناهاشش
گفتگو با بهمن قبادي، مينا اکبري، واقعيتي که شما جادو مي بينيد(1)  (2)
گفتگو با پرويز کيمياوي، گيسو فغفوري، من هيچ تغييري نکرده ام

بازخواني ي يک پرونده ي حقوقي، سيامند

حمايت روزنت هاي معتبر جهاني از وب نگاران زنداني در ايران، پدف

مسئله ي ترجمه: از انفجار مارکسيسم تا مرگ دريدا، مير احمد آريان

گرين به روايت گرين، ترجمه ي فرزانه طاهري

هنري ميلير: چشم کيهاني (در باره ي نوشتن)، ترجمه اميد نيک فرجام

--------------------------------------

گفت و گو با کيومرث منشي زاده، اکبر اکسير

گفت و گو با محمد رضا باطني، فرح طاهري

گفت و گو با رضا چايچي، عباس صفاري

مصاحبه با آلن باديو در باب شر، ترجمه صالح نجفي (1) (2)

تلاشي جدي براي پاسخي دقيق به شش سئوال (در باره ي شعر)، داريوش مهبدي

يک داستان خيلي داستان، آلماني، پرويز دوايي

خطر سينما، با عزت الله انتظامي، الهام خاکسار

بازي نمي کنم، زندگي مي کنم، با عزت الله انتظامي - الهام خاکسار

آجوداني، ماشاءالله، پيرامون جامعه‌ي پر تناقض ايران پس از 150 سال نهصت قانون خواهي و نهضت مشروطيت

ارسطويي، شيوا – مژده دقيقي، فريب دادن خواننده برايم جذابيت دارد

آستر، پل – پيمان اسماعيلي، معماي بزرگ (1) (2)

آشوري، داريوش – مژگان ايلانلو، پروژه من خروج از جهان سوم است(1) (2)

آشوري، داريوش – مهدي جامي، در آمدي بر چيستي متن مدرن و ساختار آن

آشوري، داريوش، سياست، ايدئولوژي و زبان در ايران مدرن (1)

آشوری، داریوش – مژگان ایلانلو، متن سانسور نشده مصاحبه

آشوری، داریوش، عرفان و رندی‌ در شعر حافظ (صدا)

آصفي، سهيل، نگاهي به ده شب شعر در انستيتو گوته

افخمي، بهروز – حسين ياغچي، محسن آزرم، انگيزه ساده‌اي داشتم

افخمی، بهروز – حسین یاغچی، محسن آزرم، این سنت پسر کشی (در باره‌ی گاو خونی)

اميرشاهي، مهشيد – سيروس علي نژاد، علاقه‌ي من به رئاليسم، پهناوري و غناي بي‌نظير آن است

اميرشاهي، مهشيد – نيلوفر بيضايي، هنر در هيچ موقعيتي مرگ پذير نيست

انتظامی، عزت‌الله – الهام خاکسار، از گذشته تا کنون

انتظامی، عزت‌الله – الهام خاکسار، بازی نمی‌کنم، زندگی می‌کنم

انتظامی، عزت‌الله – الهام خاکسار، خطر سینما

بادیو، آلن: درباب شر، ترجمه صالح نجفي (1) (2)

باطنی، محمد رضا – فرح طاهری

بوکوفسکي، چارلز، نوشتن ساده است

پارسي پور، شهرنوش – سهيلا وحدتي زنان از زبان زنان

پارسي پور، شهرنوش – سهيلا وحدتي، اين چيزي که مي‌خوام بگم

پاينده، حسين – حامد يوسفي، مدرنيسم و پسامدرنيسم در داستان‌نويسي‌ي امروز ما (1) (2)

پورمقدم، يارعلي -  بهمن طاووسي، من براي تاريخ ادبيات مي‌نويسم (1) (2)

پورمقدم، يارعلي – سامان شايان، شوخي با اساطير

ترقي، گلي – سيروس علي نژاد، جست و جوي زمان و مکان از دست رفته

چالنگي، هوشنگ – داريوش اسدي

چهل تن، امير حسين –محمود اميري نيا، مدرن بودن اخلاقي‌ترين شيوه‌ زندگي است

خرمشاهی، خسروی، دینانی، میزدگرد، مولفه‌های دینی در ادبیات داستانی (1) (2(

دوستدار، آرامش، پشت درهای بسته
دوستدار، آرامش، قسمت دوم، قسمت سوم

ساري، فرشته –  بهنام باوند پور، کميت زنان نويسنده مسئله‌اي چشمگير، ولي اجتماعي است

ستاري، جلال – پيام يزديان، آن کس که گفتگو نمي‌کند اهل ايدئولوژي است

سيمون، کلود، فرانسه سرزمين رمان نيست، ترجمه‌ي امير احمدي آريان

صفدري، محمد رضا – ابوتراب خسروي، فرخنده آقايي، من ببر نيستم، پيچيده به بالاي خود تاکم

صفدري، محمد رضا – رسول آباديان، نوشتن؛ بهره‌ي من از هستي

فرزانه، بهمن – مهدي يزداني خرم، اين ميل مبهم ِ نوشتن (1) (2)
فرخ نیا، سوسن
قبادي، بهمن- مينا اکبري، واقعيتي که شما جادو مي بينيد(1)  (2)

 کاتوزيان، همايون – مهر انگيز رساپور، در باره‌ي صادق هدايت

گلستان، ابراهيم، از کتاب گفته ها
گلستان، ابراهیم- سیروس علی نژاد
مدرس صادقي، جعفر – مهدي يزداني خرم، او راه خودش را مي‌رود (1) (2)

منشی‌زاده، کیومرث- اکبر اکسیر

موحد، ضياء،  محمد هاشم اکبرياني، مشتي نور سرد(1) (2)

وفي، فريبا – مژده دقيقي، نوشتن بدون اتاقي از آن خود
وثوقی، بهروز
میرسیاسی، علی: چرا دانشگاه‌های ما روشن‌فکر پرورش نمی‌دهد

احمدي، بابک، متافيزيک زندگي‌ي روزمره، گزارش سخنراني‌ي او

احمدي، بابک، نفي‌ زندگي‌ي روزمره، گزارش سخنراني‌ي او

آریان، میر احمد: مسئله‌ی ترجمه؛ از انفجار مارکسیسم تا مرگ دریدا

اِشنوره، ولف ديتريش: تئوري‌ي داستان کوتاه، ترجمه‌ي محمد ربوبي، پدف

آشوري، داريوش، فرهنگ هزاره، انگليسي- فارسي، محمد علي حق شناس و...(پدف)

آشوري، داريوش، معماي حافظ

بهنود، مسعود، يادي از صمد و چگوارا

پاز، اکتاويو: داستايوسکي، شيطان و ايدئولوگ، ترجمه‌ي شهروز رشيد، پدف

پاینده، حسین: فقر نقد ادبي در نظام دانشگاهي

پروست، مارسل: ويژه‌نامه‌ي مارسل پروست

چيلز، پيتر، نظريه‌ي ضد تئوري‌ي ادبي بلانشو، ترجمه‌ي آيدن اشک آوند

دورنمات، فردريش: پنجاه و پنج عبارت در باب هنر و واقعيت، ترجمه‌ي حسين منصوري

دوستدار، آرامش: پيش گفتار کتاب "امتناع تفکر در فرهنگ ديني" پيف

رايش رانيسکي، مارسل، برشت، زگرز، هوخل و ديگران، (خاطرات) ترجمه‌ي بهزاد کشميري پور، پدف

ربوبي، محمد: نگاهي به ترجمه‌ي داستاني از بورخس (نقد) پدف

رويايي، يدالله: سهم عرفان: گول و گودال

يك هم جنس گراي بدون كير و سوراخ كون، نگاهي به مردي در حاشيه، نوشته‌ي شهرام رحيميان

سردوزامي، اکبر: انعکاس پريشاني در تار و پود وجود ما(مدح شبيه به نقدِ )، پدف

سردوزامي، اکبر: سه نمونه از ادبيات بقال ها(نقد)

سردوزامي، اکبر: گيرم پدر تو بود فاضل (نقد)، پدف
سردوزامی، اکبر: نقدی بر روز و شب یوسف
سردوزامی، اکبر: من و بهروز و زارت و زورت «دوئل»

شرشتاد، يان: شکافتن رمان، ترجمه‌ي محمد ربوبي، پدف

شيدا، بهروز: نگاهي به داستان‌هاي کوتاه غربت، پدف

علي زاده، سيروس، شهرزادي روايتگر شکست، کلياتي در مورد مهشيد اميرشاهي

علي نژاد، سيروس: از ديروز به فردا، نقد آثار گلي ترقي

قهرمان، ساسان: يا به تظاهر تزوير مي کنيد؟

 کرامتي، مرتضي: گوزنامه

 کرامتي، مرتضي: واژه‌نگاري‌ي نشيمنگاه

گراهام گرین: گرین به روایت گرین، ترجمه‌ی فرزانه طاهری

گرونيه، روژه، کامو، سيزيف و ديگران، ترجمه‌ي اصغر نوري

گلستان، ابراهيم، مقدمه‌ي کتاب گفتگو

مان، توماس: ويژه‌نامه‌ي توماس مان

مهبدی، داریوش: تلاشي جدي براي پاسخي دقيق به شش سئوال (در باره ي شعر)

نگاهي به مفهوم فراموش شدگي‌ي نويسندگان ايراني، نويسنده؟

نيکوکار، محمود: يک نقد استثنايي، پدف

هرمانس، ويلهلم فردريک: رمان‌هاي تجربي، ترجمه‌ي محمد ربوبي، پدف

هرمانس، ويلهم فردريک: دنياي ساديستي، ترجمه‌ي محمد ربوبي، پدف

هنری میلر: در باره ی نوشتن، ترجمه امید نیک فرجام

وولف: ويژه‌نامه‌ي ويرجينياوولف

يزداني خرم، مهدي: سيماي پير مرد در ميان کلمات در باره‌ي نجف دريابندري